milksop

boş bir çay bardağı
ısıttı dün avuçlarımı
dışarıda hava otuz dereceydi
üşümüyordum
herkes bunalmışken
ben sıkıldıkça güneşe çıkıyordum
gökyüzünün sonsuzluğu
içimdeki kafesten uzaklaştırıyordu
bugün
bu sabah
o kafes yok olmuştu
daha çok nefes alabiliyordum
bu aralar günlerden duygusallık
bu yüzden suratıma fırlatılan
kötülüklere
tepkisiz kalışımdı
büyüklük dedikleri işte
yok olmuştum halbuki
bedenimi terketmiştim o an çoktan
çoktan dışardan seyrediyordum
olan biteni
geri döndüğümde susmuştu
bugün kendimle gurur duydum
bugün ilk defa çocukla çocuk olmadım
bugün bir şeyler daha öldü
ve bir şeyler yeniden doğdu içimde
yorulmuşum
ellerimden bedenimden canımdan
derman kesilmiş
o halde yaşadım bugünü
dinleneceğim
gelmesin o
yeri yok
yüzü de olmasın
gelmesin
yeri yok

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s